رویداد

درگذشت بسکی

بســکی بزرگ

نویسنده: محی‌الدین نجفی معمار و روزنامه‌نگار معماری
سهیلا بسکی سردبیر نشریه معمار که چند سال از بیماری تنفسی رنج می‌برد چهارشنبه شب ۶ خرداد ۹۴ درگذشت...
 سهیلا بسکی سردبیر نشریه معمار که چند سال از بیماری تنفسی رنج می‌برد چهارشنبه شب ۶ خرداد ۹۴ درگذشت. او با این که معمار نبود، اما برای دو دهه نقشی خاص و موثر در جریان حرفه‌ای معماری ایفا کرد که گاه پرحاشیه و بحث‌برانگیز می‌شد؛ با این حال همین بحث‌ها شاهدی بر اهمیت او است. این رویداد اندوهناک بهانه‌ای شد تا ضمن مروری بر زندگی و فعالیت او از سه معمار بخواهیم درباره‌اش بنویسند.
سهیلا بسکی فرزند پزشک و فعال محیط زیست، غلامعلی بسکی، متولد سال ۱۳۳۲، در حالی ششم خرداد دیده از جهان فروبست که اعضای خانواده خود را برای آخرین‌بار در استانبول گرد آورده بود. او چند سال اخیر از بیماری تنفسی رنج می‌برد و با گسترده‌تر شدن بیماری از سردبیری نشریه معمار کناره‌گیری کرد و در جایگاه مدیرمسئول با سپردن نشریه به سردبیران مهمان همچنان بر انتشار این نشریه موفق پافشاری می‌کرد. بسکی که از فعالان عرفی‌گرا حوزه زنان بود، متفاوت از بسیاری از ایشان، زندگی و گرایش خانوادگی موفقی داشت؛ چگونگی فوت وی در کنار همسر و فرزند و دیگر اعضای خانواده‌اش شاهدی بر این مدعاست. او که فارغ‌التحصیل مدرسه عالی مدیریت گیلان و رشته اقتصاد دانشگاه ایالتی میشیگان بود، فراتر از معماری کارنامه موفقی در عرصه ادبیات و ترجمه داشت. مجموعه داستان «عکس‌های فوری» تنها چند هفته پیش از فوت او منتشر شد و مجموعه داستان «باره کوچک» در سال ۱۳۸۱ برنده جایزه گلشیری شد. مجموعه داستان «بی‌بی ‌پیک»، رمان‌های «در محاق»، «گذشته‌ای که نمی‌گذرد» و «در حکایت ساختن مبال در بم» از دیگر آثار  داستانی او هستند. در عین حال وی زندگینامه‌های «اما گلدن» و «ویرجینیا ولف» را به فارسی برگردانده است.

نشریه آبادی: ورود به عرصه معماری
بسکی در اواخر دهه ۶۰ به بخش اقتصادی مرکز مطالعات شهرسازی و معماری می‌رود. در همین ایام است که به پیشنهاد و سردبیری سیدرضا هاشمی (مدیر این مرکز) فصلنامه آبادی به راه می‌افتد و سهیلا بسکی و شهناز مهدوی نقش مدیریت اجرایی و دبیری پرونده‌ها را برعهده می‌گیرند.
این نشریه با این کادر مدیریت، شش سال و نیم(۶۹ تا ۷۶) منتشر می‌شودَ اما با روی کار آمدن دولت جدید، سیدرضا هاشمی از مدیریت مرکز می‌رود و بسکی نیز وزارت مسکن و شهرسازی را ترک می‌کند.
مرور نمایه و فهرست نشریه آبادی در این سال‌ها می‌تواند روشنگر بسیاری از سوالات امروز باشد. کامران افشار نادری در همین ایام به تحریریه آبادی می‌پیوندد و این همکاری را تا پایان عمر حرفه‌ای بسکی ادامه می‌هد. در دوره سردبیری هاشمی بر این نشریه، مهدی حجت، حمید نوحی و بسیاری از معماران هویت‌گرا، در کنار معماران عرفی‌گرا یا تازه از فرنگ‌برگشته‌ای چون بهرام شیردل قلم می‌زنند. در شماره‌های پس از خروج سیدرضا هاشمی، مشاهده نام پیروز و سمین حناچی در فهرست و نمایه این نشریه معنادار است.

تولد نشریه و جایزه معمار
با استقرار دولت جدید و خروج بسکی از «آبادی»، وی که در دوره این نشریه با جامعه‌ حرفه‌ای معماری ایران مرتبط شده بود، برای مدت کوتاهی در انجمن صنفی معماران و شهرسازان مشغول به کار می‌شود.
پس از آن سیدرضا هاشمی با مشارکت سهیلا بسکی و شهناز مهدوی، در سال ۷۷ نشریه معمار را متولد می‌کند؛ سیدرضا هاشمی که ۶۰درصد سهام موسسه معمار نشر را در اختیار داشته است، تا شماره ۲۴ این نشریه را سردبیری می‌کند. شماره‌هایی که به زعم اکثر خوانندگان، درخشان‌ترین شمارگان این نشریه در زمان عدم نفوذ اینترنت و خلاء محتوایی فضای معماری بود. اما پس از شماره ۲۴، آنگونه که بسکی می‌گوید، به دلیل اختلاف نظر درباره سطح عملکرد خصوصی و میزان وابستگی به دولت، سیدرضا هاشمی از نشریه جدا می‌شود و سهم‌ شراکت وی به سهیلا بسکی، کامران افشارنادری و محمدرضا قانعی منتقل می‌شود. نشریه «شهر» نیز که در کنار «معمار» منتشر می‌شد کمی پیش از خروج هاشمی تعطیل می‌شود.
سیدرضا هاشمی که تجربه برگزاری مسابقه معماری را در دوره مسئولیتش در وزارت مسکن دارد، با همکاری بسکی جایزه معمار را از سال ۸۰ در نشریه معمار پایه‌گذاری می‌کند. تغییر رویکردهای مجموعه پس از خروج هاشمی، علاوه بر مطالب نشریه در شکل برگزاری جایزه معمار هم قابل لمس است...



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code